ลูกเรียนรู้อะไรจากของขวัญที่พ่อแม่ทำให้

Posted on Updated on


 ลูกเรียนรู้อะไรจากของขวัญที่พ่อแม่ทำให้
และพ่อแม่เรียนรู้อะไรจากความพยายามทำของขวัญให้ลูก

images (1)ทำไมต้องทำของขวัญให้ลูกในงานปีใหม่ที่โรงเรียน ด้วยมือพ่อแม่

เป็นธรรมเนียมทุกปี ที่พ่อแม่กับลูกจะทำของขวัญมาแลกกันในงานปีใหม่ของโรงเรียนปัญโญทัย รวมทั้งอีกหลายโรงเรียนที่เริ่มทำในลักษณะเดียวกัน กิจกรรมนี้มีแนวคิดเบื้องหลังซ่อนอยู่มากมาย ในตอนแรกหลายครอบครัวอาจรู้สึกกดดัน ด้วยความไม่คุ้นเคย เพราะสังคมสมัยใหม่ ของขวัญมักจะเป็นของที่เราใช้เงินไปหาซื้อมาได้อย่างง่ายดาย เพียงเดินเข้าร้านเลือกของสำเร็จรูปที่ถูกใจแล้วจ่ายเงิน เลือกกระดาษเอามาห่อพร้อมผูกโบว์ เป็นอันเสร็จ แค่มีเงินกับเวลานิดหน่อย แล้วก็มักจะเป็นพ่อแม่ซื้อให้ลูก ลูกทำหน้าที่ผู้รอรับ หรืออาจถึงขั้นลูกไปเดินเลือกของที่อยากได้ พ่อแม่มีหน้าที่จ่ายเงิน อย่างนี้ก็เป็นของขวัญที่เราให้ๆกันโดยทั่วไป
แต่ที่โรงเรียนปัญโญทัย กว่าจะได้มาซึ่งของขวัญแต่ละชิ้น ทั้งทางฝั่งพ่อแม่และทางฝั่งลูก มันไม่ง่ายเลย กระบวนการของบางครอบครัวอาจจะเริ่มตั้งแต่ต้นปี นับแต่คิดว่าจะทำอะไรให้กันและกัน บางครอบครัวต่างฝ่ายต่างแอบทำ เพื่อไม่อยากให้รู้ล่วงหน้า บางครอบครัวก็ถามกันตรงๆเลยว่าอีกฝ่ายอยากได้อะไร จะได้ทำให้ แล้วที่ต้องเตรียมตัวกันแต่เนิ่นๆ เพราะว่าของขวัญบางชิ้นที่จะทำให้กัน ผู้ทำอาจไม่มีทักษะด้านนั้นอยู่เลย เวลาเนิ่นๆเลยต้องมีเผื่อไว้สำหรับการออกแบบ การฝึกฝนทักษะ การลองผิดลองถูก รวมทั้งการที่แต่ละคนต่างมีภาระประจำอยู่ เช่นพ่อต้องทำงาน แม่ต้องดูแลบ้าน ลูกต้องไปโรงเรียน
คุณพ่อบางคนอาจไม่มีทักษะทางช่างไม้ ก็ต้องไปหาเครื่องมือ หาคนแนะนำ หรือบางทีคุณพ่ออยากถักนิตติ้ง ก็ต้องไปหาคนสอน หรือกลับกันคุณแม่อยากทำงานไม้ให้ลูกทั้งที่ตะปูสักตัวเกิดมายังไม่เคยตอก คุณแม่ก็ต้องไปฝึกฝน กระบวนการระหว่างการทำเหล่านี้ไปจนถึงวันที่แลกของขวัญได้ทำให้เกิดผลต่อลูกมากมายอย่างคาดไม่ถึง
คุณพ่อคุณแม่หลายๆครอบครัว อาจเกิดความเครียดและก็ ไปมัวเปรียบเทียบกับครอบครัวอื่น แทนที่จะคิดแบบนั้น หากเปลี่ยนมุมมองใหม่ แล้วเลือกทางใดทางหนึ่งเช่น
1 ทำในสิ่งที่ตัวเองพอทำได้ ไม่ต้องใหญ่โต ทำในสิ่งที่ตัวเองมีทักษะ ไม่เห็นต้องทำแบบที่คนอื่นทำ อาจจะแค่เป็นของที่ระลึกที่มีคุณค่าทางใจ ใช้เวลาไม่มาก
2 คือทำในสิ่งที่ตัวเองทำไม่เป็นนี่แหล่ะ พยายามฝึกฝนเพียรทำ ใช้เวลา ใช้ความอดทน ถามผู้รู้ ให้ลูกเห็นไปเลย ว่าพ่อแม่พยายามอย่างมาก แม้พ่อแม่ทำไม่เป็นก็ยังฝึกฝนทำ ผลลัพธ์ที่ออกมาอาจไม่ดีมากนัก แต่ความพยายามและตั้งใจ นั่นแหล่ะคือของขวัญที่ลูกสัมผัสได้ ว่าพ่อแม่มีความพยายามมาขนาดไหน หรือ ลูกอาจแปลกใจมากด้วยว่า โหพ่อทำอย่างนี้เป็นด้วยหรือ มันคือบทเรียนสำคัญที่พ่อแม่ได้มอบให้ลูกถึงความพยายาม ความกล้าที่จะเปลี่ยนตัวเองและพร้อมเรียนรู้ในสิ่งที่ไม่คุ้นเคย

พ่อแม่ไม่ค่อยมีเวลา ต้องทำอย่างไร

ประเด็นนี้ น่าจะเป็นประเด็นใหญ่ เมื่อคิดว่าไม่มีเวลา พ่อแม่ก็คงอยากทำอะไรที่ทำแป๊บเดียวเสร็จๆไป ไม่อยากเสียเวลามาใช้ความเพียรทำอะไรที่ไม่เคยทำ ต้องเตือนตัวเองเสมอว่าลูกเฝ้ามองเราอยู่ตลอดเวลาโดยไม่รู้ตัว แล้วเราคิดว่าลูกเห็นอะไร จากสิ่งที่เกิดขึ้น เวลาที่พ่อแม่ให้ลูกไม่ได้ในการทำของขวัญเล็กๆในวันนี้ แล้วในวันหน้าเมื่อลูกโตขึ้น ลูกอาจกลายเป็นผู้ไม่มีเวลาสำหรับพ่อแม่ก้ได้

บรรยากาศในตอนให้ของขวัญ ลูกได้เรียนรู้อะไรบ้าง

การต้องมาให้ของขวัญ ต่อหน้าเพื่อนๆคนอื่น ได้เห็นพ่อแม่และเพื่อนๆแต่ละคนได้รับของขวัญจากกันและกัน ที่แตกต่างกันไป ใหญ่บ้างเล็กบ้าง ประณีตมากบ้างน้อยบ้าง บางคนยังทำไม่เสร็จก็มี ความแตกต่างเหล่านี้ ช่วยฝึกฝนให้เด็กเห็นว่า ในฌลกนี้มีความหลากหลาย คนเรามีความแตกต่างกันไป พ่อแม่แต่ละคนมีทักษะที่ไม่เหมือนกัน ต่างคนต่างก็พยายามทำกันมา บางคนทำในสื่งที่ไม่ถนัดแต่พยายามฝึกฝน บางคนทำในสิ่งที่ถนัดอยู่แล้ว มันก็หลากหลาย ครูจะใช้โอกาสนี้ชี้ให้เห็นถึงความคิดและความพยายามที่ซอนอยู่เบื้องหลังความรักที่มีให้กัน

การทำของขวัญ คือเวลาพ่อแม่ได้ใคร่ครวญถึงลูกตัวเอง

การได้นั่งคิดว่าของอะไรที่ลูกน่าจะได้จากเราในปีนี้ อาจเป็นของที่ลูกยังขาด ของที่เป็นที่ระลึก ของที่ช่วยแก้ปัญหาบางอย่าง การใคร่ครวญเหล่านี้ กลายเป็นผลพลอยได้ทำให้ได้มีโอกาสใช้เวลามองเห็นลูกมากขึ้น อย่างน้อยใน1ปี เป็นเหมือนจุดเตือนใจ ที่เวียนรอบให้เรามานั่งคิด นั่งมอง นั่งพินิจพิจารณา ถึงลูกเรา มันก็น่าจะดีมิใช่หรือ

ตัวของขวัญเป็นแค่ผลลัพธ์ของกระบวนการเรียนรู้

ผลลัพธ์ของตัวของขวัญ ที่จริงเป็นแค่ปลายเหตุ ถ้าเราไปซื้อของขวัญให้ลูกเลย หรือแม้นแต่เราแอบไปซื้อของที่ไหนสักชิ้นแล้วมาโกหกว่าเราทำ อย่างไงเสียมันก็ไม่มีคุณค่า เท่ากับ การที่ลูกได้เห็นเราใช้เวลาค่อยๆทำ อดหลับอดนอน เหงื่อไหลไคลย้อย ทำแล้วแก้ แก้แล้วทำ จนสำเร็จออกมา

ยิ่งเราทำในสิ่งที่เราทำไม่เป็น ลูกก็รู้ว่าพ่อทำไม่เป็น แต่เราจะทำ เราหมั่นฝึกฝน ถามผู้รู้ ใช้เวลา ยาวนานกว่าคนอื่น ทำพังทำเสีย แล้วทำใหม่ ไม่ท้อ ไม่ละ แม้ผลลัพธ์สุดท้าย อาจได้ของขวัญที่ดูไม่สมประกอบ ไม่สวยงาม แต่ไม่เห็นว่ามันจะสำคัญตรงไหน ความสำคัญที่แท้จริงคือ พ่อแม่ได้มอบของขวัญอันล้ำค่าให้ลูกอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ทุกๆวันที่ลูกเฝ้ามองเห็นความพยายามของพ่อแม่ ความไม่ท้อถอย หากเราได้ปลูกฝังทัศนะคติที่ดีแก่ลูกไว้ก่อนแล้ว สิ่งที่ลูกเห็นเราทำ เค้าก็น่าจะอิ่มเอมใจเป็นอย่างมากในทุกๆวันที่ได้เห็นความรักที่พ่อแม่มอบให้จาการกระทำ

ตัวของขวัญมันไม่ได้สำคัญอะไรเลย แต่กระบวนการที่กว่าจะได้ของขวัญชิ้นนั้นมา มันคือของขวัญชิ้นใหญ่ เป็นของขวัญที่สุดแสนจะประณีต เพราะมันคือการสร้างคน
สร้างลูกของเรา ไม่ใช่แค่การสร้างของ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s