ละครเพลงของนักเรียนม.6 ปัญโญทัย เรื่อง Les Misérables


บ่ายนี้ (15.00น. วันที่ 27 มค.2554)  ผมได้เข้าไปชมการแสดงของนักเรียนชั้น ม.6 ปัญโญทัย ในละครเพลงเรื่อง Les Misérables    ละครยาวประมาณ ชั่วโมงเศษ  แต่เนื้อเรื่องและการแสดงของเด็กๆ ทำให้ชวนติดตามจนลืมเวลา  ผมดูจบออกมาด้วยความประทับใจอย่างมาก  ทั้งด้วยความที่เป็นละครเพลงจึงทำให้เพลิดเพลินไปกับการร้องของเด็ก ทั้งการแสดงที่ดูสมบทบาทมาก  และที่สำคัญคือเนื้อเรื่องที่ผมรู้สึกว่าเลือกได้เหมาะกับเด็กในวัยนี้อย่างยิ่ง   ผมเชื่อว่าเด็กๆได้เรียนรู้หลายๆอย่างที่เป็นประโยชน์ต่อตัวเค้าเองจากเนื้อหาในบทละคร   รู้สึกได้ในทันทีที่ดูจบว่า เด็กๆม.6 เหล่านี้ พร้อมแล้วที่จะก้าวไปสู่โลกกว้างข้างนอก  ด้วยความเข้าใจในตนเอง เข้าใจในเพื่อนมนุษย์ และ เป็นผู้ใหญ่ที่ดี

อยากให้ทุกท่านที่ยังไม่ได้ชม อย่าพลาดการแสดงที่จะมีอีก 2 รอบ ในวันพรุ่งนี้  คือรอบ 11.00 น. และรอบบ่าย เลื่อนเร็วขึ้นจาก 15.30 น.มาเป็น 15.00น. อย่าพลาดนะครับ

 

ผมได้ไปค้นเจอบทความที่เขียนถึง บทประพันธ์เรื่องนี้ที่เอาไปทำเป็นภาพยนตร์ และผู้เขียนเขียนถึงหลายประเด็นที่น่าสนใจ  จึงได้คัดลอกนำมาลงประกอบกัน อาจจะจับประเด็นต่างจากบทที่เด็กๆแสดงไปบ้าง  ลองอ่านประกอบดูครับ

คัดลอกมาจาก http://www.oknation.net/blog/julyrhapsody/2007/10/26/entry-1

เห็นด้วยไหมว่ามีคนมากมายในโลกนี้ที่ตัดสินคนอื่น หรือเพียรพยายามทำร้ายไล่ล่าผู้อื่นไม่จบสิ้น ด้วยเหตุผลจากความเกลียดชังที่มาจาก*ปมด้อย*ที่ซุกซ่อนอยู่ในด้านมืดของตัวเองแท้ ๆ?

อาจเป็นเพราะมนุษย์ต้องการมีภาพพจน์ที่ถูกต้องและการยอมรับจากสังคม ส่งผลให้มีความขัดแย้งภายในจิตใจเสมอ อีกทั้งกลไกป้องกันตัวเองในใจมักสร้าง”บางสิ่งบางอย่าง” มาทดแทนปมด้อยเพื่อให้มีความสุข ทำให้กลายเป็นคนปากไม่ตรงกับใจ ยกตัวอย่างเช่นบางคนที่ประกาศตนว่าต่อต้านการเหยียดชนชั้น แต่เนื้อแท้กลับ*เหยียดเป็นบางกลุ่ม*อย่างไม่น่าเชื่อ และเมื่อคุณสืบค้นเข้าไปลึกกว่านั้นภายในใจ คุณจะค้นพบความจริงว่าเขาผู้นั้นเคยถูกชนกลุ่มนั้นเหยียดหยาม ทำให้ความรู้สึกต่ำต้อยและเกลียดชังนั้นไม่เคยถูกสลัดพ้นไปจากใจ

สำหรับภาพยนตร์เรื่อง Les Misérables(1998) ….นี่เป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับฌอง วาลฌอง/Jean Valjean นักโทษแหกคุกผู้เคยขโมยขนมปังก้อนเดียวแต่ในเวลาต่อมายินยอมกลับใจหลังจากพบกับสาธุคุณผู้เชื่อมั่นในตัวเขา นำมาสู่การเป็นมนุษย์ที่อุทิศตนช่วยเหลือผู้อื่น ชุบตัวกลายเป็นวาณิชผู้ร่ำรวย อีกทั้งรับเลี้ยงดูลูกของโสเภณีจนเติบใหญ่อีกด้วย

…..แต่ใช่ว่าทุกคนในโลกนี้จะใจดีและให้โอกาส สารวัตรสืบสวนชื่อว่า ฌาแวร์/Javert กลับไม่เคยลืมความผิดพลาดในอดีตนั้นและคอยติดตามจะนำเขามาลงโทษให้ได้!!

ความจริง ฌาแวร์ก็ไม่ได้มีประวัติเลิศเลอเท่าไหร่ เขาลืมตาดูโลกในคุกและเติบโตมาพร้อมกับปมด้อยที่เป็นลูกผู้หญิงหากินและทาส ทำให้กลายเป็นนายตำรวจผู้เคร่งครัดต่อหน้าที่ รวมทั้งต่อต้านเกลียดชังเหยียดหยามโสเภณีและคนที่กระทำผิดไม่เข้ากรอบสังคมอย่างสุดขั้ว

หลังจากติดตามไล่ล่าอย่างไม่ลดละมาตลอด ฌาแวร์ก็สมหวังเสียที …แต่สิ่งขัดแย้งก็บังเกิดในใจอีกครั้ง ไม่เข้าใจเป็นอย่างยิ่งว่าเพราะเหตุใดวาลฌองถึงช่วยศัตรูอย่างเขาในระหว่างการจลาจลที่เกิดขึ้นจากนักศึกษาปฏิวัติ ทั้ง ๆ ที่เขาตามจิกวาลฌองมากขนาดนี้

เหตุผลของวาลฌอง นั้นสร้างความตื่นตะลึงเป็นอย่างยิ่ง..เพราะวาลฌองไม่เคยรู้สึกอะไรเลยต่อฌาแวร์ ไม่ใช่แม้กระทั่งศัตรู ราวกับว่าไม่เคยให้ความสำคัญนำมาแปดเปื้อนความทรงจำ ไม่เก็บมาเป็นความเกลียดชังให้ทำร้ายตัวเอง

แต่ก็ยอมรับว่า “ถูกต้องแล้ว ข้าขโมยอะไรบางอย่าง ขโมยจริง ๆ ..ข้าขโมยความสุขของเจ้า ย่อมไม่รังเกียจที่จะจ่ายคืน” (This is right, my dear. I stole something, I did. I stole happiness with you. I don’t mind paying.)

ฌาแวร์ได้ยินแล้วเริ่มตระหนัก ตลอดเวลาที่เขาไม่เคยปล่อยวาง ไม่เคยให้อภัยศัตรู ..สุดท้ายการสูญเสียเวลาทั้งชีวิตทุ่มเทเพื่อการไล่ล่าล้วนแต่เป็นเพียงความว่างเปล่า มีแต่เขาเท่านั้นที่ติดกับดักแห่งทุกข์ของตัวเอง …เกลียดเองช้ำเอง

ดุจดั่งองคุลิมาลสดับฟังคำของพระพุทธเจ้า *เราหยุดแล้วแต่ท่านยังไม่หยุด* …..ฌาแวร์ฉุกคิดขึ้นมาว่าเขาพลาดอะไรดี ๆ ในชีวิตไปมากมาย จึงยอมปลดปล่อยวาลฌอง

“เจ้าเป็นอิสระแล้ว” (You’re free)

และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับฌาแวร์นับจากนี้ เขาก็เป็นไทด้วยเช่นกัน

…หลุดพ้นจากโลกทรรศน์แคบ ๆ ที่เวียนวนไปด้วยปมในใจและความเจ้าคิดเจ้าแค้นที่เผาไหม้ตัวเอ

Advertisements

2 comments

  1. ขอบคุณค่ะ ที่นำเอาละครเรื่องนี้มา post และได้ดูมอหกเล่นเรื่องนี้ แหม…ถ้าได้ดูสดๆนี่คงมีแรงบันดาลใจให้เขียนอะไรๆอีกเยอะเลย ขอบคุณสำหรับเรื่องย่อด้วยค่ะ เพิ่งมีเวลามาดูวันนี้ ดีใจที่เด็กกลุ่มนี้ได้เล่นละครเรื่องนี้ ครูเธียร ครูอรรจ์และทีมงานทำงานเต็มที่ภายในสถานการณ์ที่กำหนด ต้องขอบคุณคุณครูทั้งสองด้วยนะคะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s