การศึกษาบำบัด

คุณครูอ้วน ผู้ซึ่งได้กรุณาช่วยเขียนบทความมาลง ในเว็บไซต์แห่งนี้มาหลายบทความแล้ว และโดยส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับการศึกษาบำบัด และการศึกษาเพื่อเด็กพิเศษ รวมทั้งครูอ้วนเองยังเป็นผู้จัดให้เกิดการอบรมในหัวข้อการศึกษาบำบัดและการศึกษาวอลดอร์ฟสำหรับชั้นอนุบาลอีกหลายๆครั้ง

และเพื่อให้เกิดแหล่งแลกเปลี่ยนความรู้สำหรับผู้สนใจ  ผมยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะได้จัดพื้นที่เฉพาะในเว็บนี้เพื่อรวบรวมบทความและเรื่องราวการศึกษาบำบัดให้อยู่เป็นหมวดหมู่เฉพาะ  และเป็นพื้นที่สำหรับชุมชนผู้สนใจการศึกษาบำบัด ได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนความรู้และประสบการณ์ โดยคุณครูอ้วน จะเข้ามาเป็นผู้ดูแลบทความต่างๆในหน้านี้ ซึ่งท่านใดต้องการติดต่อกับกับครูอ้วน สามารถติดต่อโดยตรงได้ที่อีเมลล์  abhinpon@hotmail.com

สวัสดีค่ะ

ครูอ้วนต้องขอขอบคุณคุณติ๊กที่แบ่งปันและจัดการให้เกิดพื้นที่บนเว็บไซด์ เพื่อการศึกษาบำบัด ( Curative Education  ซึ่งอยู่บนพื้นฐานมนุษยปรัชญาของดร.รูดอร์ฟ สไตเนอร์ )

ความมุ่งหมายของครูอ้วนในการนำเสนอบทความและเรื่องราวของนักเรียนไทยสองคนที่กำลังเรียนอยู่ที่โรงเรียนฝึกหัดครูสำหรับการศึกษาเพื่อเด็กพิเศษในอเมริกา    เพื่อต้องการให้สังคมไทยได้มีทางเลือกในการจัดการศึกษาเพื่อเด็กกลุ่มนี้  และในอนาคตอาจจะเป็นไปได้ที่จะมีการรวมกลุ่มพ่อแม่ ครูและผู้สนใจจัดตั้งสถาบันเพื่อการศึกษาบำบัดและสร้างสรรค์ชุมชนที่อยู่ร่วมกันระหว่างผู้ใหญ่และเด็กพิเศษขึ้นมาอีกแห่งค่ะ

ครูอ้วนเชื่อว่าสังคมเราแข็งแรงได้  ถ้าเรามีพื้นที่ให้กับการบ่มเพาะความรักความเมตตาในหัวใจของเรา  และด้วยความรักความเมตตาที่กอปรด้วยสติระลึกรู้   จะทำให้เรามีพลังมุ่งมั่นในการทำการสิ่งหนึ่งสิ่งใด เพื่อที่จะช่วยให้คนที่อ่อนแอกว่าได้มีพื้นที่ยืนเคียงข้างกันในฐานะมนุษย์และปัจเจกชนคนหนึ่งไม่ว่าเขาจะพิการทางกายหรือบกพร่องทางจิตใจก็ตาม

จดหมายในครั้งนี้มาจากน้องหมอนค่ะ  เธอพำนักอยู่ที่อเมริกาเพื่อเรียนฝึกหัดครูการศึกษาบำบัดปีที่สอง  ลองอ่านเรื่องราวที่เธออยากแบ่งปันดูนะคะ

อ่านบทความ  การศึกษาบำบัด คลิกที่นี่ครับ

Advertisements

4 comments

  1. เรียน ครูอ้วน

    เนื่องจากดิฉัน มีลูกกำลังเรียนอยู่อนุบาล 2 บ้านอยู่อ.หนองแค จ.สระบุรี เริ่มเรื่องดังนี้
    อนุบาล 1 ลูกเรียนโรงเรียนกลั่นวิทยา อยู่แถวบ้านอ.หนองแค มีน้าเป็นครูสอนอนุบาลที่นั่น
    มีพี่ชาย(ลูกพี่สาว)รุ่นเดียวกันเรียนอยู่ห้องเดียวกัน
    อนุบาล 2 เปลี่ยนโรงเรียน เป็น มาลาสวรรค์วิทยา เป็นโรงเรียนคริส คล้ายๆ คอนแวน
    อยู่อ.บ้านนา จ.นครนายก พี่ชายไม่ได้เปลี่ยนโรงเรียน ส่วนน้องต้องขึ้นรถตู้(รถรับ-ส่ง)
    ใช้เวลาจากบ้านไปโรงเรียน ประมาณ 45 นาที ช่วงsummer รถมารับ 7.20 น.ที่บ้าน เลิกเรียนบ่าย 3โมง
    กลับถึงบ้านประมาณ 16.00 น.
    ปัญหามีดังนี้
    1. ลูกไม่อยากไปโรงเรียน ไม่อยากขึ้นรถตู้
    2. เขาจะบอกว่าไกล เมารถ เหนื่อย
    3. ลูกจะถามทุกวันว่า ทำไมพี่ชายถึงไม่ต้องไปเรียนแบบน้อง
    4. ร้องไห้ ทุกวันแต่ร้องแบบซึม ๆ ไม่ได้ร้องโวยวาย หรือ ดิ้น
    บางวันไม่ร้อง แต่จะซึมมาก แต่โทรสอบถามคนขับรถรับ-ส่ง
    บอกว่าเริ่มคุยบ้าง โทรถามครูก็บอกว่าอยู่โรงเรียนก็เข้ากับเพื่อนได้ดี
    ก็เล่นเป็นปกติ แต่จะมีซึมตอนรอคนขับรถรับ-ส่ง มารับกลับ
    5. อยากทราบว่าแม่ต้องทำอย่างไร ลูกถึงจะหายจากอาการซึม
    และอาการไม่อยากไปโรงเรียน

    รบกวนตอบกลับด่วนหน่อยค่ะ ตอนนี้แม่ทุกข์ใจมากๆ และกังวลมากๆด้วยค่ะ

    ขอบคุณค่ะ
    แม่น้องเชฟ
    สายน้ำผึ้ง

  2. เด็กอาจรุ้สึกว่าเพลียกับการเดินทาง แล้วในรถก็ไม่มีเพื่อนที่เค้าไว้วางใจ ต้องให้เวลาเค้าซักหน่อยค่ะ ให้ปรับตัว แต่ก็น่าสงสารเค้านะคะ เพราะยังเล็กอยู่เลย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s