จดหมายครูอ้วนเรื่อง การศึกษาบำบัด ฉบับที่ ๑

ได้รับ อีเมลล์จากครูอ้วนที่เขียนขึ้น เมื่อได้อ่านคำถามจากผู้อ่านท่านหนึ่งเกี่ยวกับความพยายามหาที่เรียนให้ลูกที่เป็นเด็กพิเศษเข้าเรียน  ครูอ้วนได้เล่าสิ่งที่ไปพบเห็นเมื่อไม่นานมานี้จาก ชุมชนในแนว Camphill และความเห็นของครูอ้วนต่อการเรียนร่วมกันระหว่างเด็กพิเศษกับเด็กปกติ  เชิญอ่านดูครับ

สวัสดีค่ะทุกๆคน

ครูอ้วนยังไม่ได้เปิดเทอมให้กับเมษาเลยเพราะเกิดอาการไม่สบายเป็นไข้หวัดใหญ่  ผลมาจากการเดินทางไกล และกิจกรรมทุกวันตลอดสองสัปดาห์ที่ โรงเรียนเพื่อเด็กพิเศษชื่อว่า Beaverrun ในรัฐเพนซิลวาเนีย อเมริกา (ชื่อเป็นทางการคือ The Camphill Special School)    เป็นชุมชุมในแนวแคมป์ฮิลล์  ซึ่งมีรากฐานแนวคิดมาจากดร.รูดอร์ฟ สไตเนอร์และดร.คาร์ล คูนิกที่เป็นศิษย์ของเขา   ดร.คาร์ล คูนิกเป็นแพทย์ที่ศึกษาด้านตัวอ่อนมนุษย์  และเป็นคนแรกที่ริเริ่มการอยู่ร่วมกันเป็นชุมชนระหว่างคนพิเศษกับคนปกติ โดยนำเอาความคิดเรื่องมนุษย์และหลักการ Threefold social order ของรูดอร์ฟ สไตเนอร์มาใช้ในการบริหารจัดการชุมชนและโรงเรียน   โรงเรียนนี้มีตั้งแต่ชั้นอนุบาลจนถึงมัธยมปีที่ ๖      ครูอ้วนไปอยู่ที่นั่นมาสองสัปดาห์ด้วยความอุปถัมภ์ดูแลเป็นอย่างดีของคุณครูเบ็คกี้และผู้คนในชุมชน  ซึ่งที่นั่น หมอนและครูเจี๊ยบก็เป็นนักศึกษาปีสองของการศึกษาบำบัดแนวมนุษยปรัชญานี้ด้วยค่ะ

ส่วนใหญ่แล้วครูอ้วนจะได้มีโอกาสเข้าไปสังเกตการณ์ในห้องตั้งแต่อนุบาลจนถึงชั้นโต  และรวมทั้งงานด้านการบำบัดด้วย   

บันทึก การศึกษาบำบัด (Curative Education) ที่ชุมชนแคมป์ฮิล ( Camphill )ในอเมริกา ตอนที่1

ครูอ้วน ที่ได้ส่งบทความมาลงในเว็บอยู่หลายครั้ง ได้เสนอที่จะช่วยเป็นผู้ดูแลเนื้อหา ทางด้านการศึกษาบำบัดในเว็บนี้    และได้เขียนคำนำไว้ดังนี้

ความมุ่งหมายของครูอ้วนในการนำเสนอบทความและเรื่องราวของนักเรียนไทย สองคนที่กำลังเรียนอยู่ที่โรงเรียนฝึกหัดครูสำหรับการศึกษาเพื่อเด็กพิเศษใน อเมริกา    เพื่อต้องการให้สังคมไทยได้มีทางเลือกในการจัดการศึกษาเพื่อเด็กกลุ่มนี้  และในอนาคตอาจจะเป็นไปได้ที่จะมีการรวมกลุ่มพ่อแม่ ครูและผู้สนใจจัดตั้งสถาบันเพื่อการศึกษาบำบัดและสร้างสรรค์ชุมชนที่อยู่ ร่วมกันระหว่างผู้ใหญ่และเด็กพิเศษขึ้นมาอีกแห่งค่ะ

ครูอ้วนเชื่อว่าสังคมเราแข็งแรงได้  ถ้าเรามีพื้นที่ให้กับการบ่มเพาะความรักความเมตตาในหัวใจของเรา  และด้วยความรักความเมตตาที่กอปรด้วยสติระลึกรู้   จะทำให้เรามีพลังมุ่งมั่นในการทำการสิ่งหนึ่งสิ่งใด เพื่อที่จะช่วยให้คนที่อ่อนแอกว่าได้มีพื้นที่ยืนเคียงข้างกันในฐานะมนุษย์ และปัจเจกชนคนหนึ่งไม่ว่าเขาจะพิการทางกายหรือบกพร่องทางจิตใจก็ตาม

จดหมายในครั้งนี้มาจากน้องหมอนค่ะ  เธอพำนักอยู่ที่อเมริกาเพื่อเรียนฝึกหัดครูการศึกษาบำบัดปีที่สอง  ลองอ่านเรื่องราวที่เธออยากแบ่งปันดูนะคะ

สวัสดีปีการศึกษาใหม่

สวัสดีค่ะ

ขอแนะนำตัวก่อนว่าหมอนเป็นนักเรียนไทยที่มาศึกษาด้านการศึกษาบำบัด (Curative Education) ที่ชุมชนแคมป์ฮิล ( Camphill )  แห่งหนึ่งในอเมริกา ปีนี้เป็นปีที่สองค่ะ ที่นี่มีนักเรียนไทยสองคนคือหมอน และ อีกคนคือครูเจี๊ยบที่หลายๆท่านคงรู้จักกันดี ในการเรียนที่นี่ทุกคนต้องทำงานกับเด็กพิเศษ โดยสังกัดเป็นบ้านซึ่งแต่ละบ้านจะทำงานกับเด็กในช่วงอายุต่างกัน คือ 7-12 ปี, 13-16 ปี และ 17-19ปี หรือจะลองคิดง่ายๆก็คือ บ้านเด็กประถม, เด็กมัธยมต้น และเด็กมัธยมปลายค่ะ พี่เจี๊ยบและหมอนทำงานอยู่บ้านคนละหลัง แต่อยู่ในกลุ่มอายุประถมเหมือนกันค่ะ

ตอนนี้ที่นี่อยู่ในช่วงปลายฤดูร้อน กำลังจะเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงซึ่งจะนับตั้งแต่วันที่ 21 กันยายนเป็นต้นไป ปีนี้ดูเหมือนว่าฤดูร้อนจะบอกลาไปเร็วกว่าปกติค่ะ เพราะสองอาทิตย์แรกของเดือนกันยายนที่ผ่านมานั้นอากาศเย็นและครึ้มฟ้าครึ้มฝนแทบทุกวัน พอเข้าฤดูใบไม้ร่วงอากาศก็จะเย็นลง และจะเริ่มเห็นใบไม้เริ่มเปลี่ยนสีเป็นส้ม แดง เหลือง สีม่วงก็มีนะคะ สวยงามมาก และกลางวันก็จะเริ่มสั้นลงเรื่อยๆ จนถึงวันที่กลางวันสั้นที่สุดในรอบปีซึ่งหมายถึงฤดูหนาวเข้ามาเยือนอีกครั้งนั้นเองค่ะ

พูดคุยแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เรื่องการศึกษาบำบัดและการใช้ชีวิตในชุมชนเพื่อเด็กที่ต้องการการดูแลพิเศษ

มีข่าวประชาสัมพันธ์มาฝากสำหรับผู้สนใจครับ

พูดคุย แลกเปลี่ยน  เรียนรู้   

เรื่องการศึกษาบำบัดและการใช้ชีวิตในชุมชนเพื่อเด็กที่ต้องการการดูแลพิเศษ

 เส้นทางชีวิตอันน่าพิศวงได้นำพาสองสาวที่เดินทางมาจากคนละทิศทาง ให้มุ่งมั่นเข้าสู่เส้นทางเดียวกัน คือการเข้าไปเรียนรู้ชีวิตในชุมชนที่มีการศึกษาเพื่อการเยียวยาเด็กพิเศษ

หรือที่เรียกว่า Curative Education  ซึ่งอยู่บนพื้นฐานแนวคิดมนุษยปรัชญา (Anthroposophy)    ของรูดอร์ฟ สไตเนอร์ (Dr. Rudolf Steiner)

 เธอทั้งสองได้เรียนรู้อะไรมาบ้างและอยากจะมาบอกเล่าอะไรให้พวกเราฟังเพื่อประโยชน์สุขของเด็กพิเศษและครอบครัว รวมทั้งสังคมไทยในวงกว้าง   

ขอเชิญคุณพ่อคุณแม่ ผู้ปกครอง ครู และผู้สนใจ ในงานการศึกษาบำบัดเพื่อเด็กพิเศษ มาร่วมฟังประสบการณ์และเรียนรู้ พูดคุยอย่างเป็นกันเอง  ในวันเสาร์ที่ ๒๒ สิงหาคม ๒๕๕๒

เวลา ๙.๐๐ ถึง ๑๒.๓๐ น.   ณ  ศูนย์การศึกษาเด็กก่อนวัยเรียนวัดศิริพงษ์ 

 กรุณาแจ้งความประสงค์การเข้าร่วมได้ที่ ครูอ้วน abhinpon@hotmail.com

โทร. 086 302 0129 หรือ 02 372 7239

ช่วงเช้า 7.00-8.00 น.  ช่วงเย็น 15.00-20.00 น.

(ทั้งนี้เพื่อความสะดวกของผู้จัดสถานที่และอุปกรณ์) 

 รายการพูดคุย

9.00-9.45            แนะนำตัว และเล่าประสบการณ์ ในชุมชนแคมป์ฮิลล์   ประกอบ slide
9.45-10.00          กิจกรรมผ่อนคลาย (เพลง)
10.00-10.30        กิจกรรมกลุ่ม 1
                        “สิ่งที่ฉันเห็นไม่ใช่สิ่งที่เป็น”
10.30-10.45        พัก (กรุณานำของว่างมาแบ่งปัน)
10.45-12.00        กิจกรรมกลุ่ม 2
                        2.1 “สังเกตตนเอง”
                        2.2 “อะไรคือคุณสมบัติสำคัญของการทำงานกับเด็กพิเศษ”
12.00-12.15        กิจกรรมผ่อนคลาย (เพลง)
12.15-12.30        สรุป / ถามตอบ

เชิญร่วมงาน 90ปีการศึกษาวอลดอร์ฟ 4-5กันยายน 2552 ที่ครุศาสตร์ จุฬาฯ

การศึกษาบำบัด (Curative Education) ตอนสุดท้าย

คุณครูอ้วน (อภินทร์พร กิตติพีรพัฒน์) ได้ส่งบทความเรื่อง การศึกษาบำบัด (Curative Education)  ตอนที่ 3 ซึ่งเป็นตอนสุดท้ายแล้ว  ตอนนี้เน้นพูดถึง Camphill  ซึ่งเป็นแนวคิดของชุมชนที่ดูและเด็กพิเศษ  เชิญอ่านได้ครับ

ชีวิตและการทำงานในชุมชนแคมป์ฮิลล์ (Camphill)

เรียบเรียงโดย คุณครูอ้วน (อภินทร์พร กิตติรพีพัฒน์)

 

อุดมคติ 

 จุดมุ่งหมายหลักของแคมป์ฮิลล์นั้นมิได้ก่อตั้งขึ้นมาเพียงเพื่อเป็นสถานที่ที่ให้การดูแลเด็กที่ต้องการการดูแลพิเศษเท่านั้น  แต่ยังมุ่งหวังที่จะหว่านเมล็ดพันธุ์ที่จะให้ประโยชน์แก่มวลมนุษยชาติด้วย 

         เมื่อย้อนอดีตไปในสมัยที่ยุโรปเป็นยุคมืด  ซึ่งเป็นยุคสมัยของนาซี  มีกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่เป็นทั้งหมอและครูจากเวียนนาได้รวมตัวกันขึ้น  พวกเขามีกิจกรรมพบกับกลุ่มชาวยิวที่สนใจมนุษยปรัชญา   มีการพบกันทุกอาทิตย์  แต่ตอนหลังก็ต้องหลบหนีออกจากออสเตรียเนื่องจากมีการกวาดล้างชาวยิว   ในช่วงนั้นเป็นช่วงที่ออสเตรียถูกบุกและนาซีก็เข้ายึดครอง  พวกที่ต้องถูกกำจัดก็คือชาวอิสราเอล  รวมทั้งกลุ่มที่เป็นมนุษยนิยมก็ไม่สามารถอยู่รอดได้  ทางกลุ่มจึงตัดสินใจหลบหนีออกจากออสเตรีย     ในช่วงที่ฮิตเลอร์ยึดครองออสเตรีย  ไม่ใช่เฉพาะชาวยิวเท่านั้นที่ถูกกำจัด  พวกเด็กพิเศษเองก็ถูกกำจัดไปด้วย  เนื่องจากไม่มีคุณค่าที่จะมีชีวิตอยู่ในโลก    คนในกลุ่มเหล่านี้ต่างก็หลบหนีกระจัดกระจายไปอยู่คนละทิศละทาง  แต่ก็ยังมีความคิดที่จะหาทางติดต่อกันและมีจุดมุ่งหมายร่วมกันอย่างหนึ่งว่า  เมื่อไรที่หาสถานที่พักพิงได้แล้ว ก็จะให้ความช่วยเหลือแก่ผู้ที่ตกอยู่ในอันตรายซึ่งก็รวมถึงเด็กพิเศษด้วย 

การศึกษาบำบัด (Curative Education) ตอนที่2

คุณครูอ้วน (อภินทร์พร กิตติพีรพัฒน์) ได้ส่งบทความตอนต่อจากตอนที่แล้ว เรื่อง การศึกษาบำบัด (Curative Education) ทั้งสองตอนคือจบภาคแรกของบทความ ยังจะมีภาคจบตามมาอีกในไม่ช้านี้  ผมได้อ่านดูแล้วเห็นว่าเนื้อหาเป็นประโยชน์  และให้ความรู้กว้างกว่าเรื่องการศึกษาบำบัด  โดยพูดถึงการเรียนรู้และพัฒนาการของเด็กตั้งแต่แรกเกิด จนถึง 7 ขวบ ซึ่งคงเป็นประโยชน์กับผู้สนใจอื่นๆด้วยไม่เฉพาะแต่เรื่องของเด็กพิเศษเท่านั้น    เชิญอ่านได้ครับ

การศึกษาบำบัด (Curative Education)

เรียบเรียงโดย คุณครูอ้วน (อภินทร์พร กิตติรพีพัฒน์)

ในช่วงวัย 7 ขวบโดยประมาณจะเป็นวัยที่เด็กเริ่มเข้าสู่ความพร้อมที่จะเข้าเรียนในโรงเรียน   แต่ว่าปัจจุบันมีความเปลี่ยนแปลงหลายอย่างที่ทำให้อายุต้องลดต่ำลงไปกว่านี้  อย่างที่เราได้เห็นว่าเด็กสมัยนี้มีความพร้อมเข้าเรียนก่อนวัย 7 ขวบ  เมื่อถึงช่วงวัย 14 ปี  ก็เป็นช่วงที่เด็กจะเริ่มออกไปเรียนรู้จากโลกภายนอก  เริ่มที่จะมีกลุ่ม  มีเพื่อน  มีความสนใจเฉพาะที่จะเรียนรู้  ในขณะที่เรามองเห็นว่าเด็กแรกเกิดเมื่อคลอดออกมาจากท้องแม่  ก็จะแยกออกจากแม่เป็นอิสระ  แต่ตามแนวคิดของมนุษยปรัชญา  เราไม่ได้มองอย่างนั้น  ถ้าหากว่าดูแต่ในภาคของร่างกาย  จริงอยู่ที่เมื่อคลอดออกมาจากท้องแม่เด็กก็จะเป็นอิสระ  แต่เด็กก็ต้องอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ต้องมีการดูแลเอาใจใส่ของแม่ถึงจะดำรงชีวิตรอดอยู่ได้   เพราะฉะนั้นจริงๆก็คือเป็นการแยกแต่เพียงร่างกาย  หากเราปล่อยเด็กไว้เช่นนั้นโดยไม่มีการเอาใจใส่  เด็กจะไม่สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้  ซึ่งทุกคนก็รู้และเข้าใจตรงนี้  ทางวิทยาศาสตร์ก็มีการพิสูจน์ออกมาให้เห็น  ซึ่งในยุโรปไม่แน่ใจว่าเป็นอังกฤษหรือเปล่า  มีการทดลองที่ค่อนข้างโหดร้ายคือมีสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า  2 แห่ง  สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งแรกเลี้ยงดูเด็กให้อยู่รอดด้วยปัจจัยสิ่งที่จำเป็น  คืออาหาร, เสื้อผ้า, ความสะอาด  เพื่อให้เด็กอยู่รอด  ส่วนแห่งที่สองมีสิ่งเพิ่มเติมให้มากกว่าแห่งแรกนั่นคือ  ไม่ใช่ให้เฉพาะปัจจัยที่ทำให้ชีวิตอยู่รอดเท่านั้น  แต่ยังให้ความรัก  ความอบอุ่น  ผลที่พบก็คือว่า  ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งแรกเด็กค่อยๆเสียชีวิตไปเพราะเด็กจะมีชีวิตอยู่ไม่ได้โดยที่ไม่มีใครไปกอดรัดให้สัมผัสหรือให้ความรัก 

การอบรมครูการศึกษาบำบัดตามแนวมนุษยปรัชญาหลักสูตร 3 ปี คอร์สที่ 2

ได้รับอีเมลล์แจ้งข่าวการอบรม รายละเอียดตามนี้ครับ

คอร์สำหรับครูและผู้สนใจทำงานกับคนพิเศษ รีบสมัครด่วน และกรุณาส่งต่อผู้สนใจและผู้เกี่ยวข้องด้วยค่ะ  เนื่องจากเป็นเรื่องพื้นฐานที่สำคัญในการเข้าใจและทำงานกับเด็ก  ท่านที่สนใจแต่มีปัญหาไม่ว่าจะเป็นเรื่องเวลาหรือค่าใช้จ่าย  อย่าให้เป็นอุปสรรคในการเรียนรู้ ติดต่อสื่อสารกันที่ กลาง 089 1260014 เราอยากให้คอร์สนี้เป็นประโยชน์อย่างแท้จริงค่ะ

(Teacher Training Program in Curative Education )

ณ ห้องประชุมพระยาจรัลฯ โรงเรียนอนุบาลบ้านรัก

วันที่ 6 - 12 เมษายน 2552

 

มนุษย์เรารับรู้โลกรอบตัวผ่านประสาทสัมผัส เมื่อก่อนเราเชื่อว่าเรามีประสาทรับรู้ 6 แบบ 

แต่ Steiner พูดไว้เมื่อปี 1916 ว่าเรามีประสาทรับรู้ 12 แบบ (12Senses) การทำงานของประสาทรับรู้แต่ละแบบไม่ได้

แยกออกจากกันอย่างโดดเดี่ยว  แต่จะทำงานร่วมกันอย่างเชื่อมโยง สอดคล้องและประสานกันอย่างซับซ้อน

หากเราไม่เข้าใจธรรมชาติการรับรู้ของมนุษย์ เราจะไม่สามารถจัดประสบการณ์ที่ส่งเสริมการเรียนรู้แก่เด็ก

ได้อย่างเหมาะสมกับวัย  คอร์สที่สองนี้เป็นการเรียนรู้เกี่ยวกับประสาทรับรู้ 12 แบบ และการศึกษาเด็กอย่างลึกซึ้ง

(Child study) ซึ่งเป็นภารกิจสำคัญของครูและผู้เกี่ยวข้อง ในการทำความเข้าใจ ค้นหาปัญหา และเข้าถึงเด็กได้อย่างแท้จริง เพื่อการทำงานพัฒนาเด็กได้อย่างเหมาะสม

 

ทีมวิทยากร

1. Edith Bulle

         ครูประจำชั้น นักบำบัด และที่ปรึกษาด้านการศึกษาพิเศษ ผู้มีประสบการณ์ทำงานกับเด็กที่มีความต้องการพิเศษมากกว่า 30 ปี จบการศึกษาระดับปริญญาโทด้านการสอน Edith มีประสบการณ์ในการประยุกต์เทคนิคการบำบัดเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้แก่เด็กที่มีความต้องการพิเศษ เช่น Extra lesson, Educational Kinesiology, SAMONAS Sound Therapy, และ Reflex Integration  นอกจากนั้น Edith ยังเป็นผู้ร่วมก่อตั้งสถาบันและริเริ่มโครงการมากมายสำหรับเด็กและวัยรุ่น ปัจจุบัน Edith ทำงานเป็นครูประจำชั้นในโรงเรียนวอลดอร์ฟ  Christian-Morgenstern-School ประเทศเยอรมันนี

2. น.พ.พร  พันธ์โอสถ  

         หมอผู้เชื่อว่าการรักษาและสร้างคนดีกว่าการรักษาโรค  จบแพทยศาสตร์จากจุฬาลงกรณ์  ศึกษามนุษยปรัชญา จาก Spring Valley รัฐ New York ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นผู้ก่อตั้งรร.ปัญโญทัย โรงเรียนวอลดอร์ฟแห่งแรกในประเทศไทย เมื่อปี 2540 จัดการศึกษาและเผยแพร่แนวคิดมนุษยปรัชญาให้กับเด็กด้อยโอกาสและผู้สนใจมาโดยตลอด