ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ได้เข้าไปฟังนักเรียนม.6 ของโรงเรียนปัญโญทัย นำเสนอโครงงานของแต่ละคน เด็กๆพูดในสิ่งที่ผมทึ่งอยู่หลายๆเรื่อง ตั้งแต่แนวคิดของแต่ละคนว่าทำไมถึงเลือกทำโครงงานนั้นๆ รวมทั้งสิ่งที่เด็กแต่ละคนได้รับแง่คิดภายหลังจากการทำโครงงานของตัวเอง หลายอย่างที่เด็กพูดออกมา ผมยังคิดไม่ได้ด้วยซ้ำ ผมไม่สามารถนำคำพูดที่เด็กๆพูดมาลงไว้ที่นี่ เพราะไม่แน่ใจว่าจะจำได้ครบถ้วนถ้อยคำหรือเปล่า แต่ก็รู้สึกประทับใจมาก แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกเป็นห่วงกับลูกของตัวเองที่กำลังเรียนอยู่ในชั้น ม.5 ซึ่งปีหน้าก็ต้องเข้าสู่กระบวนการแบบเดียวกันนี้ แต่ผมก็ยังนึกไม่ออกว่าลูกของเราจะมีทัศนะคติหลายอย่างที่ตกผลึกได้อย่างนี้หรือไม่
แต่ความกังวลก็มาหายไปในตอนเย็นวันนั้น มันมาเฉลยเมื่อตอนคุยกับลูกระหว่างทางกลับบ้าน Continue Reading »
